GS Miss

“ ග්‍රාම සේවක මිස් සහ අම්මගේ ගනුදෙනුව… ”

මම සචිනි. වයස 24යි. මං මේ දවස්වල ගෙදරට වෙලා නිකන් ඉන්නේ…

අපේ තාත්තා වැඩ කරන්නේ ටවුමේ. ගෙදර එන්නේ සතියකට සැරයක්, සෙනසුරාදා ඉරිදා විතරයි. 

ඉතින් එයා නැති වෙලාවට අපේ ගෙදර නිස්කලංකයි. අම්මා ඉතින් ගෙදර වැඩ ටික කරගෙන පාඩුවේ ඉන්න කෙනෙක්.

මේ සීන් එක වුනේ ඊයේ උදේ. අපේ වත්තේ පොඩි ප්‍රශ්නයක් තිබුණා කියලා අම්මා දවස් කීපයක ඉඳන් කියනවා. 

ඒකට ග්‍රාමසේවක මිස් එන්න ඕනේ වත්ත බලන්න. අපේ ගමේ ග්‍රාමසේවක මිස් කියන්නේ සුජීවා මිස්. 

එයා අවුරුදු 40ක් විතර ඇති. බැඳලා නෑ. නිතරම වගේ සුදු සාරි ඇඳගෙන පිළිවෙලට ඉන්න ලස්සන කෙනෙක්. ගමේ හැමෝම එයාට ගෞරව කරනවා.

ඉතින් ඊයේ උදේ සුජීවා මිස් ආවා අපේ ගෙදර. එයා ආවේ වත්ත බලන්න. 

තේ එකක් එහෙම දීලා කතා කර කර ඉඳලා තමයි දෙන්නා වත්ත බලන්න ගියේ.

“ මිස්, එහෙනම් අපි යමු වත්ත බලන්න ” අම්මා කියනවා මට ඇහුණා.

ඉතින් දෙන්නා කතා කර කර වත්ත පැත්තට ගියා. මං හිතුවා ඉතින් වැඩි වෙලාවක් යන්නෙ නෑ කියලා. 

ග්‍රාමසේවක මිසුත් නිකන් රස්තියාදු ගහන කෙනෙක් නෙමෙයිනේ.

මං ඉතතේ ගෙදරට වෙලා මගේ වැඩ ටික කර කර හිටියා. පොතක් බලන ගමන් කම්මැලි වෙලාවේ ෆෝන් එකත් චෙක් කරනවා. විනාඩි 15ක්, 20ක් ගියා. තවම දෙන්නා නෑ. 

පැයක් විතර ගියා. අම්මායි මිසුයි දෙන්නම තවම නෑ. සාමාන්‍යයෙන් මේ වගේ වැඩකට මෙච්චර වෙලා යන්නෙ නෑනේ. 

මට හිතුණා කරදරයක් වත්ද දන්නෙ නෑ කියලා..

මට ඉතින් පොඩ්ඩක් කම්මැලිත් වැඩි නිසා මං හිතුවා දෙන්නා කොහෙද ගියේ බලන්න වත්ත පැත්තට යන්න. 

මං හිමීට ගෙදරින් එලියට බැහැලා වත්තේ පාර දිගේ පහලට ගියා. අපේ වත්තේ පහලට යනකොට පොඩි කැලෑ කොටසක් වගේ තියෙනවා. 

ගොඩක් වෙලාවට එහේ කවුරුත් යන්නෙ නෑ. අම්මා සාමාන්‍යයෙන් වත්තේ උඩ කොටසේ තියෙන තැන් විතරයි බලන්නේ. 

මං හිමීට වත්ත ඇතුලට යද්දි තමයි මට සද්දයක් ඇහුණේ. 

හරියට කවුරුහරි හෙමිහිට කෙඳිරි ගානවා වගේ සද්දයක්. “අම්මෝ...” වගේ දෙයක්. මට හිතුණා මොකක්ද මේ වෙන්නේ කියලා. කවුද කෙඳිරි ගාන්නේ? අම්මාද? මිස්ද? මං හිමීට සද්ද නැතුව කැලේ ඇතුලට රිංගාගෙන ගියා.

මං ටික දුරක් යද්දි තමයි මට පෙනුනේ. ඈතින් තිබුණ ගල් ගොඩක් ළඟ, පොඩි ලොකු ගහක් යට, අම්මයි සුජීවා මිසුයි දෙන්නා හෙලුවෙන් ඉන්නවා. 

මිස්ගේ පිළිවෙලට හැඳි සුදු සාරිය එතන බිම දාලා තිබුණා. අම්මගේ ගවුමත් ඒ ළඟින්ම තිබුණා.

“අම්මෝ මිස්... දැන් නම් ඇති මට පිස්සු වගේ...”

අම්මා බිම හාන්සි වෙලා හිටියේ. කකුල් දෙක හොඳට පලල් කරලා. මිස් අම්මගේ කකුල් දෙක ඈත් කරලා, අම්මගේ හුත්ත හොඳට ලෙවකනවා.

යකෝ... මට මේවා දැකලා පිස්සු වගේ... ග්‍රාමසේවක මිස්... අපේ අම්මා... මේ දෙන්නා මේ කරන්නේ මොනවාද? මට හිතාගන්න බැරි වුණා. 

මිස්ගේ දිව අම්මගේ හුත්ත වටේ ගිහින් මැදටම යද්දි අම්මා “ආහ්... ඌහ්...” ගානවා. ඒක හරියට පොඩි කෙල්ලෙක් අයිස්ක්‍රීම් එකක් කනවා වගේ…

මිස් අම්මගේ හුත්ත හොඳට ලෙවකෑවා. ඊටපස්සේ මිස් හිමීට ඔලුව උස්සලා අම්මගේ මූණ දිහා බැලුවා. අම්මගේ මූණේ තිබුණේ පුදුම සැපක්. ඇස් දෙක පියාගෙන, මූණ රතු වෙලා, වෙරි වෙලා වගේ.

“පැටියෝ... ඔයාගේ දිව මාව පිස්සු වට්ටනවා,” අම්මා කෙඳිරි ගෑවා.

ඊටපස්සේ මිස් ආයෙත් අම්මගේ හුත්ත ලෙවකන්න පටන් ගත්තා. මේ පාර මිස් එයාගේ ඇඟිල්ලක් හුත්ත ඇතුලට බස්සලා ඇතුලට එලියට කරන ගමන්, දිවෙන් උරනවා. අම්මා ඒ පාර නම් හයියෙන් කෙඳිරි ගාන්න පටන් ගත්තා. “ආහ්... අම්මෝ... සුදූ... වේගෙන්... ආහ්...”

මටත් ඉතින් මේක බලන්නෙ නැතුව ඉන්න බැරි නිසා මං හොඳට හැංගිලා බලන් හිටියා. මිස් හිනාවෙවී අම්මගේ හුත්තට ඇඟිල්ල බස්සන ගමන් දිවෙන් උරනවා. අම්මා මාර විදිහට කෙඳිරි ගානවා. ඇඟිල්ල හුත්ත ඇතුලට යනකොට අම්මගේ ඇඟ වෙව්ලනවා.

විනාඩි දහයක් විතර මේක වෙද්දි අම්මා එකපාරටම හයියෙන් කෑ ගැහුවා. 

“අම්මෝ... ආහ්හ්හ්හ්හ්...!” ඒත් එක්කම අම්මගේ හුත්තෙන් ජූස් ගලන්න පටන් ගත්තා. මට තේරුණා අම්මට සුරතාන්ත වුනා කියලා.

ඊටපස්සේ අම්මා හති අරින ගමන් ඇඳලා තිබුණ ගල් ගොඩ උඩින් හාන්සි වුණා. 

මිසුත් අම්මගේ ළඟින්ම හාන්සි වුණා. දෙන්නා හිනා වෙනවා.

“ ඔයා දෙන සැප වෙන කවුරුත් දෙන්නෙ නෑ සුදූ ” අම්මා කියනවා මට ඇහුණා.

“මටත් එහෙමයි පැටියෝ. ඔයා නැතුව මටත් බෑ,” මිස් අම්මගේ මූණ කිස් කරන ගමන් කිව්වා.

අම්මෝහ්... මේවා දැකලා මට පිස්සු වගේ. මේ දෙන්නා මෙහෙම සැපක් ගන්නවා කියලා මට හිතාගන්න බැරි වුණා….

ටික වෙලාවක් දෙන්නා එහෙම කතා කර කර ඉඳලා තමයි ආයෙත් ඇඳුම් ඇඳගන්න ලෑස්ති වුණේ. මං ඉතින් ඒ අතරෙ හිමීට සද්ද නැතුව ආපහු ගෙදර පැත්තට ආවා. ගෙදරට ඇවිත් මං කලින් හිටපු තැනටම වෙලා හිටියා, හරියට මං ගිහින් ආවේ නෑ වගේ.

ටික වෙලාවකින් අම්මායි මිසුයි දෙන්නා වත්තෙන් ආවා.

මං අද තමයි දැනගත්තේ මේ දෙන්නගේ මේ 'වත්තේ වැඩ' මොකක්ද කියලා. 

සුජීවා මිස් තවම බැඳලා නෑ. තාත්තා නැති වෙලාවට අම්මා මේ වගේ සැපක් ගන්නවා කියලා මට කවදාවත් හිතාගන්න බැරි වුණා. 

අපේ ගමේ ග්‍රාමසේවක මිස්ගෙයි අම්මගෙයි මේ යාලුකම පිටිපස්සේ තියෙන්නේ මේ වගේ අමුතු කතාවක් කියලා මං අද දැනගත්තා.

ඉතින් ඔන්න ඕකයි මගේ අත්දැකීම. මටත් තාමත් මේක හිතාගන්න බෑ. තව ඉස්සරහට මොනවා වෙයිද දන්නේ නෑ.

නිමි.